Od najmłodszych lat fascynowały mnie książki przygodowe i opowiadania. Stosunkowo wcześnie nauczyłem się swobodnie czytać i radość z tego faktu pchnęła mnie w krainę fantazji i fikcji literackiej. Naturalnie początki obejmowały bajki i opowiadanka dla dzieci, ale z czasem przechodziłem do bardziej obszernych opowiadań i powieści. Pierwsze lata podstawówki były nudne, gdyż materiał szkolny obejmował wiedzę, którą dawno już nabyłem dzięki umiejętności czytania i dobrej pamięci. Chyba bardziej z nudów zacząłem pisać opowiadania. Najpierw w formie komiksu, z których tylko pierwszy miał zamkniętą formę, a pozostałe kilka ciekawie się zaczynały, ale nie miały zakończenia. Jako dziecko łatwo się nudziłem pracochłonnymi czynnościami, a rysowanie kolejnych scenek zajmowało mi dużo czasu. W szkole nauka pisania pomogła mi w szybkim zapisywaniu myśli i tak się zaczęło. Pisałem opowiadania i dramaty, a pod koniec szkoły podstawowej rzuciłem się nawet na lirykę. Wiem, że sporo młodych ludzi próbuje swych sił pisarskich, ale przeważnie jest to pisanie do szuflady. Portal z opowiadaniami publikowanymi przez samych użytkowników to szansa dla wielu młodych, aby zaistnieć w roli autora. Internet ma tę zaletę, że można pisać pod pseudonimem lub przyjąć oryginalną ksywkę. System komentarzy trzeba jednak stale monitorować, gdyż młodzież bywa okrutna i wrażliwa zarazem, a słowami można bardzo mocno ranić. Drobna moderacja i opieka nad portalem nie jest wyczerpująca, choć to wszystko zależy od ilości użytkowników, których z każdym dniem przybywa.
Komentowanie zakończone.